اثرات متابولیکی خوردن یا نخوردن صبحانه به وزن بدن افراد بستگی دارد
29 نوامبر 2017- محققان به بررسی خوردن یا حذف صبحانه بر روی سلولهای چربی افراد لاغر و چاق پرداختند. آنها تأثیرات متابولیکی خوردن یا حذف صبحانه را از وعدههای غذایی در افراد لاغر و چاق بررسی کردند. تحقیقات جدید نشان میدهد که افراد چاق بهتر است صبحانهی خود را هر روز بطور منظم میل کنند. نتایج مطالعات در تأثیر صبحانه بر کاهش وزن متفاوت است، به همین دلیل در ادامه گزارشی در این زمینه به شما ارائه میدهیم.
به عنوان مثال یک مطالعه بر روی جمعیت بزرگی از افراد نشان داده است که خوردن یک صبحانهی بزرگ از مصرف میان وعدهها و اسنکها در طول روز که باعث افزایش وزن میشود، جلوگیری میکند. در حالیکه مطالعهای دیگر نشان داده است که حذف صبحانه تأثیری بر میزان مصرف کالری در طول روز ندارد.
اما اکثر این مطالعات مشاهداتی هستند و ما نمیتوانیم دربارهی مکانیزمهای کاهش وزن یا تأثیر خوردن صبحانه یا حذف آن بر متابولیسم اطلاعاتی بدست آوریم.
حال یک مطالعهی جدید که توسط محققان دانشگاه Bath در انگلستان انجام شده است، دقیقاً چنین مکانیزمهایی را توضیح میدهد. محقق ارشد این مطالعه پرفسور Gonzalez تأثیرات صبحانه را بر متابولیسم و سلولهای چربی افراد چاق و لاغر در مقالهای که در مجلهی Physiology منتشر شده ، توضیح داده است.
افراد لاغر از نخوردن صبحانه سود میبرند
پرفسور Gonzalez و تیمش از 49 فرد بزرگسال خواستند که به مدت 6 هفته یا بطور منظم صبحانهی خود را میل کنند و یا از خوردن صبحانه و مواد غذایی تا هنگام ظهر پرهیز کنند. از میان افراد شرکت کننده 29 نفر بر اساس نمایه تودهی بدنی (BMI) جزو افراد لاغر و 20 نفر جزو افراد چاق طبقه بندی شدند.
افراد گروه صبحانه، 350 کیلوکالری را در عرض 2 ساعت از زمان بیدار شدن خود دریافت میکردند در حالیکه گروه ناشتا (حذف صبحانه) تا هنگام ظهر هیچ ماده ی غذایی مصرف نمیکردند.
محققان قبل و بعد از این مداخلات مارکرهای سلامت قلبی متابولیکی این افراد، میزان اشتها و توزیع چربی بدنی آنها را اندازهگیری کردند. علاوه بر این، آنها فعالیت 44 ژن تنظیم کنندهی کلیدی پروتئینها را بررسی کرده و توانایی سلولهای چربی این افراد را برای استفاده از گلوکز در پاسخ به انسولین مانیتور نمودند.
نتایج این مطالعه نشان داد در افراد لاغر، حذف صبحانه به مدت 6 هفته سبب افزایش فعالیت ژنهایی میشود که به سوزاندن چربیها کمک میکند، در نتیجه سبب بهبود متابولیسم آنها میشود. درحالیکه این تأثیرات در افراد چاق مشاهده نمیشود.
افراد بالغ چاق غالباً نسبت به انسولین مقاوم هستند. مطالعهی جدید نشان داد در افراد چاق، سلولهای چربی قادر به جذب مقادیر کافی گلوکز در پاسخ به انسولین به میزانی که در افراد لاغر مشاهده میشد، نیستند این اثر به نظر میرسد متناسب با میزان چربی بدن فرد است.
محققان تصور میکنند که این مسئله یک مکانیسم تطبیقی در افراد چاق است، بدن این افراد با مقاومت به انسولین تلاش میکند میزان جذب گلوکز توسط سلولهای چربی را محدود کند تا از ذخیرهی چربی اضافه تر جلوگیری نماید.
پرفسور Gonzalez میگوید: با درک دقیقتر پاسخ سلولهای چربی به آنچه میخوریم و زمان خوردن غذا میتوانیم این مکانیزمها را بطور دقیقتری هدف قرار دهیم، ما میتوانیم راههای جدیدی را برای جلوگیری از پیامدهای منفی داشتن مقادیر زیاد چربی بیابیم، حتی اگر نتوانیم از چربی اضافه خلاصی یابیم. او همچنین به برخی از محدودیتهای این مطالعه اشاره کرد و میگوید: از آنجائیکه شرکت کنندگان غذاهایی با کربوهیدرات زیاد مصرف میکردند ما نمیتوانیم یافتههای خود را انواع دیگر صبحانه بویژه صبحانههایی با محتوای پروتئین بالا ربط دهیم.
او افزود: ما در مطالعات بعدی به بررسی چگونگی تعامل خوردن صبحانه با سایر عوامل شیوهی زندگی نظیر ورزش خواهیم پرداخت.
منبع:
www.medicalnewstoday.com/articles/320212.php